ay sarayı
karın tadına sadece dün gece, eşyaların arasından güç bela çıkardığım bir sandalyeyi cam kanarına koyup, ayağımı henüz açılmamış bir koliye uzatıp, asmayı başabildiğimiz perdeleri açarak beyaz ağaçlara, karpuz dilimi aya bakarak varabildim. soğukluğunu hissetmeden, bir tabloya bakar gibi…
sabah, sanki karlarda yuvarlanmışım gibi hasta uyanmasaydım da iyiymiş, kısaltmalar hayat kurtarır, kbb’ye yatay geçiş yaptım.
