taciz edilen kadınlar

kadın olmanın, bu toplum içinde kadın olmanın ne kadar zor olduğunu bir sürü hikayeden, olaydan, gördüğümüz görmediğimiz süregelen tatsızlıklardan dolayı biliyoruz.
bir kadın, her daim erkeklerin gözünde bir kaç dakikalık zevk yaşınılması uğruna gönülsüzce birlikte olunabilecek bir eşya…
bir kadın, gönüllü birlikteliklerinde, resmiyetle sonuçlanmazsa eğer yargılanan dışlanan kullanımış bir eşya…
bugün böyle bir kadınla konuştum.
bu kadın, bizim burada çalışan bir kadın. çalıştığı yerde çeşitli görevlerde akrabaları olan bir kadın. çalıştığımız yerin organizasyon şemasının en yukarısında görünen o noktaya bilgi ve görgüsüyle değil entresan şekilllerde gelmiş bir takım adamlar… bu adam, bu kadından bir kaç gece birlikte olmalarını istiyor. kadın reddiyor ve adam da kadını, akrabalarının işlerinden edilmesi /sürülmesi tehdidiyle korkutuyor. kadın çare bulamıyor ve işten çıkıyor. şimdi bir işe ve çokça teselliye ihtiyacı var.
aklıma ilk gelen, ‘kızım durma git ispatla şikayette bulun bir yolu olmalı bunun!’ demek oldu. dedim de. ama aldığım cevaplar öyle yıldırıcıydı ki. ispat yolu tıkalı ve kadının korkusu tabii ki kendisine suç yüklenmesi ve ”adının çıkması”.
şimdi bu durumda olan binlerce kadın adına soruyorum. yok mudur bunun çaresi. ne yapardınız siz olsaydınız?
kadınların bu adlarını çıkması korkusu da yine benzer kareterlerin günlük hayatlarının içinde olmasından kaynaklanıyor. ”babam beni çok kısıtlamaya başlar” diyor, ”dayım kızar”, ”annem üzülür” diyor. belki de adının kötü anılacak olması, ileride yaşayacağı ilişkilerini de kötü etkileyecek diye düşünüyor.haklı da. etrafımızda başından geçenleri anlayışla karşılayabilecek ve onu anayabilecek adam sayısı o kadar az ki, yalnız kalmaktan, anne olamamaktan bile korkuyor olabilir.
bu kadının tacize uğraması, ama sesini çıkaramaması durumunun üzerine, söylenecek çok söz var. ama kelimeler yetersiz. sistemli sistemsiz bütün yargıları değiştirmek, eşitleştirmek gerekiyor.
şartlar eşit değil kabul etmek lazım. adam bu işten gayet kolay sıyrılabiliyor, kadın işinden oluyor.
kadının burada belki çok dirayetli, belki bir türkan albayrak gücünde olması gerekiyor olabilir. ama ”namus” ”ahlak” gibi içi boş kavramların kafarda kapladığı yersiz alanlar bunu imkansız kılıyor. kadın ortada ”beni taciz ettiler” diye bağırmak istemiyor. ”sen kuyruk sallamışsındır” diye yüze tükürülesi ithamları duymak istemiyor.
içi boş kavramlarca yalan yanlış süregelen zaman dlimlerimizi, hayatlarımızı, bu tip şerefsiz adamlara pabuç bırakarak sürdürüyoruz.
bu kadın sizin ablanız kardeşiniz arkadaşınız olabilir, siz de olabilirsiniz.
bir çare bulmak lazım…

  1. veys şöyle dedi: Erkek devlete, ataekiye karşı örgütlü mücadele..
  2. kadinkizcocuk bunu gönderdi